Δευτέρα, 26 Ιουνίου 2017

Η χαμένη πατρίδα


ΕΣΤΙΑ

Όμορφη και παράξενη πατρίδα μου.....


Η σημερινή  Εστία είναι ένας μικρός αστεροειδής στην ζώνη  των άλλων αστεροειδών, ανάμεσα από τον Άρη και τον Δία. Στην θέση αυτή θα έπρεπε να υπάρχει ένας πλανήτης σύμφωνα με τον αυθαίρετο νόμο  Τίτιους- Μπόντε. Αν΄ αυτού βρίσκονται πολλοί αστεροειδείς , τα τεμάχια ενός θρυματισμένου πλανήτη.
Στο Ελληνικό Πάνθεον, η Εστία ήταν Τιτανίδα, ιερή θεά και ο όρκος και οι θυσίες άρχιζαν με την επίκλησή της. Ο Όμηρος, δεν την αναφέρει στα Ομηρικά Έπη πουθενά ( γιατί άραγε), παρ΄όλο που υπάρχει ο αμφιλεγόμενος Ομηρικός Ύμνος προς τιμή της.
Ποια είναι η καταγωγή του ανθρώπου;
Ποια ήταν η πρώτη κατοικία του;
Ποια είναι η πατρίδα του Οδυσσέα;
Ήταν η ΕΣΤΙΑ ένας πλανήτης που καταστράφηκε και γιατί;

Ήταν μια ΑΤΛΑΝΤΙΔΑ στην πρώτη κατάχρηση εξουσίας και υπερβολή;

Τι γνωρίζει ο  Όμηρος;
Η ανθρωπότητα βρίσκεται πλέον σε ένα  κρίσιμο μεταίχμιο και  σε μια Υ Επιλογή.

Η επιστήμη και η  τεχνολογία δεν μπορεί να αναπτυχθούν περισσότερο, χωρίς μέτρο, σοφία και αρετή.
Η θρησκεία δεν  πρέπει να εξουσιάζει,  κρατώντας το μυαλό του ανθρώπου σε κατάσταση νηπιακή.
Είναι μεγάλη η οικολογική καταστροφή.
Και οι φυσικοί πόροι έχουν εξαντληθεί.
Ο άνθρωπος δεν γνώρισε εστία  στη Γη, πατρίδα, ασφαλή.
Το χρηματοπιστωτικό σύστημα στηρίζεται σε ετοιμόρροπη βάση σαθρή.
Δεν υπάρχει κάνενα αντίκρυσμα,μόνο λογιστικοί, εικονικοί αριθμοί.
Στο παλάτι της Γαίας ,οι πόρτες και οι θύρες έχουν κλειστεί
και όλοι είναι μεσα και έχουν παγιδευτεί.
Το επόμενο πρωινό για την ανθρωπότητα  θα υπάρχει με ή, χωρίς αυτή.
Ο καθένας, ας κάνει τις επιλογές του με πρότυπο τον Ηρακλή.


Αστραία ©©

Παρασκευή, 12 Μαΐου 2017

Κατάρτια και κίονες στα Ομηρικά Έπη

Κίων Οδυσσεύς

τοῦ δ' ὑπερωϊόθεν φρεσὶ σύνθετο θέσπιν ἀοιδὴν
κούρη Ἰκαρίοιο, περίφρων Πηνελόπεια·
κλίμακα δ' ὑψηλὴν κατεβήσετο οἷο δόμοιο,        330
οὐκ οἴη, ἅμα τῇ γε καὶ ἀμφίπολοι δύ' ἕποντο.
ἡ δ' ὅτε δὴ μνηστῆρας ἀφίκετο δῖα γυναικῶν,
στῆ ῥα παρὰ σταθμὸν τέγεος πύκα ποιητοῖο,
ἄντα παρειάων σχομένη λιπαρὰ κρήδεμνα·
ἀμφίπολος δ' ἄρα οἱ κεδνὴ ἑκάτερθε παρέστη.
δακρύσασα δ' ἔπειτα προσηύδα θεῖον ἀοιδόν·

Ο Οδυσσέας, Φιλέταιρος, ταξιδεύει συνέχεια σε νερό, αγριεμένο θυμικό, στην ποσειδώνια θάλασσα της αντίληψης κατά την επιστροφή και ψάχνει για στερεό νησί,σαν την Λητώ.
Οι σύντροφοι του, αφανίζονται εξ αιτίας των ελαττωμάτων τους, δεν  μπορούν να επιβιώσουν σε ένα οργανισμό που άγεται και φέρεται, με 70% στοιχείο υγρό.
Λαγνεία, θυμός, ανυπομονησία, απληστία, αδράνεια, εγωμανία φιλαυτία, διάσπαση προσοχής, έλλειψη αυτογνωσίας, έλλειψη αυτοπειθαρχίας υπερβολές που κολυμπούν σε ένα νερό συνεχές μεταβλητό και νοσηρό.
Ο Ηρακλής αντιμετωπίζει  την  Ήρα, νερό παρορμητικό και ο Οδυσσέας, τον Ποσειδώνα, νερό μεταβλητό. Ο Ηρακλής, βάλτους και έλη και ο Οδυσσέας, θάλασσα αγριεμένη.
Από που να κρατηθεί ο Οδυσσέας; Από ποια στεριά να πιαστεί;
Κανείς δεν θέλει η Ιθάκη να φανεί , όπως και και η Δήλος να φανερωθεί.
Γιατί;
Γιατί η συνείδηση φωτιά είναι υπόθεση δύσκολη πολύ, καθώς και η γέννηση της και η συντήρηση της. Ο Οδυσσέας, αντιμετωπίζοντας τις Σειρήνες, δένεται σε κατάρτι, ευθύ και στερεό σε πλοίο, του νου, μεταβλητό. Οι Σειρήνες είναι υδάτινες  Άρπυιες που τρέφονται με αρρωστημένο θυμικό. Γνωρίζουν τις αδυναμίες και τους φόβους του ανθρώπου και με λόγια γλυκά, του λένε αυτά που θέλει να ακούσει και του χαϊδεύουν τα αυτιά.
Τι του λένε;

Τετάρτη, 10 Μαΐου 2017

Η ευδαιμονία των ιδιοτήτων

Ομηρική Ηώς


.....και η αρμονία δράσης και μη δράσης

Ως σταθερή ιδιότητα, θα ορίζαμε ένα σταθερό σημείο στο κέντρο του κύκλου, ακίνητο και σιωπηλό. πχ, την Πηνελόπη, την Ιθάκη.
Ως σταθερό σημείο θα επιλέγαμε την προτίμηση μας, το ταλέντο μας, κάτι που να μας αρέσει και το αγαπούμε βαθιά και θα το τοποθετούσαμε σταθερά, σε σύστημα με αναφορά. πχ, την φιλοσοφία, την επιστήμη, τον χορό, την γλυπτική, τις πολεμικές  τέχνες, την πολιτική, τα μαθηματικά.
Ως σύστημα αναφοράς, θα διαλέγαμε ένα γνωστικό πεδίο ευρύ, να εργαστούμε με σύνδεση συμπεριεκτική πχ, τα Ομηρικά Έπη, την  κβαντική φυσική, την νευτώνεια φυσική, την αριστοτελική λογική.
Με σύνδεση  συμπεριεκτική,  θα συνδέαμε όλα τα θέματα μεγαλώνοντας την ακτίνα του κύκλου με τρεις κινήσεις ιδιότητες:
Την μεταβλητή, παρατηρώντας την δράση και αντίδραση ταυτοχρόνως, σε διαλεκτική αλληλεπίδραση παρατηρητή και παρατηρούμενου στην συγχρονιστική ροή των φαινομένων στον χώρο.
Την παρορμητική, ακολουθώντας την έμπνευση της στιγμής από τη ρωγμή του χρόνου και κουνώντας  “τα φτερά της κβαντικής πεταλούδας”.
Κρατούμε, πάντα σταθερό το κέντρο του κύκλου για να μη χαθούμε.
Έτσι, αποφεύγουμε την μονολιθικότητα και  την στενότητα, την φτώχεια του πνεύματος. Διευρύνουμε το πνεύμα, χωρίς να γινόμαστε επιπόλαιοι τυχοδιώκτες και το ανυψώνουμε χωρίς να  κερδοσκοπούμε εις βάρος του.
Τοιουτοτρόπως, ανυψώνουμε την συνείδηση φωτίζοντας την, σε αυτοσυνείδηση και δίνουμε ύψος στο flat επίπεδο, της άχρωμης μουντής καθημερινότητας.
Με αυτό τον τρόπο, όλες μας οι  πράξεις και δράσεις αποκτούν, χρώμα και το ΒΑΘΟΣ, της μη δράσης.
Μεταφέρονται από την ενέργεια στην ύλη και δημιουργούν την πολύτροπη πραγματικότητα .

Πέμπτη, 4 Μαΐου 2017

Η ευδαιμονία της αναλογίας

Ομηρική αναλογία
Οι μη ευδαίμονες νήπιοι, σύντροφοι του Οδυσσέα
αὐτῶν γὰρ σφετέρῃσιν ἀτασθαλίῃσιν ὄλοντο, νήπιοι, οἳ κατὰ βοῦς Ὑπερίονος Ἠελίοιο ἤσθιον· αὐτὰρ ὁ τοῖσιν ἀφείλετο νόστιμον ἦμαρ.

από τις ατασθαλίες τους χαθήκαν, νήπιοι όντες και χάσανε τη μέρα του γυρισμού
α, 7-9 Οδυσσείας
Αναλογία είναι, η δια του λόγου, αντιστοιχία. Κόβεται ο λόγος και ενώνεται σε διάφορα και διαφορετικά στοιχεία.
Αυτό συμβαίνει με όλα τα χημικά στοιχεία που είναι πολλαπλάσια του Υδρογόνου με αριθμό ηλεκτρονίου ένα 1 και τις χημικές ενώσεις που διαιρούνται και συνθέτονται μέσω αυτών, δημιουργώντας την ποιότητα του υλικού κόσμου.
Η αναλογία των ποιοτήτων στο ανθρώπινο σώμα είναι  με φθίνουσα σειρά, νερό, γη, αέρας και φωτιά, δηλαδή συναίσθημα, πρακτικότητα, διανόηση και πνεύμα.
Το νερό συναίσθημα αποτελεί το 70% τόσο του ανθρώπινου οργανισμού όσο και της Γης  και σημειοδοτεί την σπουδαιότητα του στοιχείου αυτού, ξεκινώντας από την παιδική ηλικία με την αίσθηση της αφής, την πρώτη αίσθηση. Βρίσκεται και στα ζώα, ακόμη και στα φυτά με χαρακτηριστικό παράδειγμα την αφοσίωση του Άργους, του σκύλου του Οδυσσέα που περίμενε να τον δει και μετά να πεθάνει.
Ο ίδιος ο Οδυσσέας, πάλευε 10 χρόνια με τους συντρόφους του, στα μανιασμένα κύματα του θυμικού και του ποσειδώνιου συναισθήματος νερού.
Ιχθείς, Καρκίνος, Σκορπιός τα υδάτινα ζώδια με αντιστοίχους κυβερνήτες, τον Ποσειδώνα, την Ήρα και τον Πλούτωνα (Ήφαιστο).
Τους χάνει όλους και στο τέλος στην Ιθάκη, πλένει τα πόδια του σε καθαρό νερό με την βοήθεια της Ευρύκλειας και πατάει, στης Ιθάκης, τη γη στεριά.
Ταύρος, Παρθένος και Αιγόκερω με τη Δήμητρα, την Εστία και τον Δία να αντιπροσωπεύουν τη γη.
Η γη, είναι η ικανότητα η πρακτική που μπορεί να κάνει κάτι να υλοποιηθεί να στερεωθεί. Στον άνθρωπο διακρίνεται από την επιδεξιότητα των χεριών με το πλεονέκτημα  του αντιτακτού αντίχειρα, αλλά  υπάρχει ακόμη και στα  ζώα και τα πτηνά που χρησιμοποιώντας το ράμφος τους, φτιάχνουν την φωλιά.
Ο Οδυσσέας έχει μεγάλη επιδεξιότητα στα χέρια και είναι κατασκευαστής σχεδίας και κλίνης, εκτός από την ευστοχία στον χειρισμό του τόξου.
Ο αέρας είναι η διανοητική ικανότητα, η σκέψη που διακρίνει μόνο τον άνθρωπο, ο οποίος έχει μέτωπο. Τα ζώα δεν έχουν μέτωπο, δεν μπορούν να σκεφθούν, κινούνται με το ένστικτο, δεν  μπορούν να διατυπώσουν μία λογική πρόταση, όπως και τα  νήπια, μωρά. Αισθάνονται βλέπουν ακούνε, αλλά δεν μπορούν να σκεφθούν.
Η λέξη "νήπιοι" είναι χαρακτηριστική επιλογή του Ομήρου για νήπιους ανθρώπους στο προοίμιο της Οδύσσειας.
Μόλις αναπτύσσεται ο λόγος αναπτύσσεται και η σκέψη, ο αέρα η διανόηση και το πρίμο αεράκι που οδηγεί το πλοίο του Οδυσσέα στην Ιθάκη με την βοήθεια του Αίολου. Αλλά ανοίγει ο ασκός του Αιόλου, με τις υπερβολικές θεωρίες και νοητικές κατασκευές του μυαλού και τους παίρνει μακριά. Θα καθυστερήσουν, όχι μόνο εξ αιτίας ενός μανιασμένου θυμικού , αλλά και εξ αιτίας  ενός ανεξέλεγκτου  εγκεφάλου, υπερτροφικού.
Λόγια λόγια λόγια και αέρας συνεχώς.
Δίδυμοι, Ζυγός και Υδροχόος, τα ζώδια του αέρα με κυβερνήτες τον Ερμή, την Αφροδίτη και την Άρτεμη, αντιστοίχως να λένε  πολλά και να παίρνουν αέρα τα μυαλά.
Ο Οδυσσέας ψάχνει να πατήσει σε στεριά. Δύσκολο πολύ, κάθε νησί και μια παγίδα. Η θάλασσα αγριεμένη και ο αέρα κύματα να σηκώνει μανιασμένος.
Νερό και αέρας, κοιτάζει για στεριά, απελπισμένος.